samedi 21 décembre 2013

LE CALENDRIER DES FÊTES DE LA NATIVITÉ

Le dimanche 5 janvier 2014, VIGILE DE LA NATIVITÉ
à 17h00           Lecture des Épîtres
à 17h30           Sainte Messe de Veillée de Noël


Le lundi 6 janvier 2014, NOËL-NATIVITÉ-EPIPHANIE
à 11h00           Sainte Messe solennelle de Noël
à 12h30           Bénédiction de l’eau


Le mardi 7 janvier 2014, JOURNÉE DE SOUVENIR DES MORTS
 à 10h30           Office de Requiem


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 



ՍԲ. ԾՆՆԴԵԱՆ ԱՐԱՐՈՂՈՒԹԵԱՆՑ ԺԱՄԱՆԱԿԱՑՈՅՑ

Կիրակի, 5 Յունուար 2014, ՃՐԱԳԱԼՈՅՑ ԾՆՆԴԵԱՆ
Ժամը 17:00-ին Ընթերցուածք
Ժամը 17:30-ին  Սուրբ Պատարագ


Երկուշաբթի, 6 Յունուար 2014, ՏՕՆ ԾՆՆԴԵԱՆ ԵՒ ԱՍՏՈՒԱԾՅԱՅՏՆՈՒԹԵԱՆ
Ժամը 11:00-ին Սուրբ Պատարագ
Ժամը 12:30-ին Ջրօրհնէք


Երեքշաբթի, 7 Յունուար 2014, ՅԻՇԱՏԱԿ ՄԵՌԵԼՈՑ
Ժամը 10:30-ին Հոգեհանգիստ


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


La Sainte Messe de Noël
et toutes les autres cérémonies auront lieu
dans l’enceinte de l’Eglise Saint Philippe,
40 Avenue Estienne d'Orves, 06000 Nice

Սուրբ Ծննդեան սրբազան Պատարագը,
ինչպէս նաեւ` միւս արարողութիւնները
տեղի պիտի ունենան Saint Philippe եկեղեցւոյ մէջ,

40 Avenue Estienne d'Orves, 06000 Nice

Le Conseil Paroissial
de l’Eglise Apostolique Arménienne
Des Alpes-Maritimes, du Var et de Monaco,

vous convie au dîner dansant de Noël

Dimanche 5 janvier 2014 à 19h30

Hôtel Le Royal (23 Promenade des Anglais, 06000 Nice)

Réservation obligatoire avant le 1 janvier 2014  au : 06.10.10.32.65

 PAF 25€

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Հայ Առաքելական Եկեղեցւոյ 
Ալփ Մարիթիմի,  Վարի եւ Մոնաքոյի
Ծխական Խորհուրդը

Սիրով կը հրաւիրէ Ձեզ Սուրբ Ծննդեան ընթրիք պարահանդէսի

Կիրակի 5 Յունուար 2014, ժամը 19:30-ին

Le Royal հիւրանոցին մէջ
(23 Promenade des Anglais, 06000 Nice)

Տեղերը ապահովելու համար հեռաձայնել 06.10.10.32.65 թիւին 
ամէնաուշը մինչեւ 1 Յունուար 2014:


Մասնակցութեան սակ 25

dimanche 8 décembre 2013


COMMUNIQUE DE PRESSE DE L’ASSOCIATION CULTUELLE DE LA PAROISSE DE L’ÉGLISE APOSTOLIQUE ARMÉNIENNE DES ALPES-MARITIMES, DU VAR ET DE MONACO


Le procès intenté par l'association cultuelle des arméniens de Nice et des environs, contre le Très Révérend Père Krikor Khachatryan, afin de l’expulser du presbytère du 281 boulevard de la Madeleine, s'est achevé le 22 novembre 2013.
Le tribunal d’Instance de Nice a, en effet, débouté l'association cultuelle des arméniens de Nice et des environs, de l'ensemble de ses demandes.

7 décembre 1988-2013, la commémoration




lundi 22 avril 2013

COMMÉMORATION DU GÉNOCIDE DES ARMÉNIENS A NICE

Mardi 23 avril 2013

   * 19h30    Pathé Masséna 31 avenue Masséna Nice
Projection du film « Aurore sur le lac de Van » au Pathé Masséna en présence. Rencontre et débat avec le réalisateur et les comédiens.

  * 22h30 Jardin d'Arménie stèle Roupen Sévag
Veillée commémorative culturelle et prièrecélébrée par  Monseigneur Norvan Zakarian, Primat du
Diocèse de l'Église Apostolique Arménienne de France et Légat du
Catholicossat pour les Arméniens de l'Europe Occidentale devant la stèle de Roupen Sévag.


Mercredi 24 avril 2013

  * 10h00 l'Eglise Saint Philippe 40, Avenue d'Estienne d'Orves à 06000 Nice.
Office de Requiem pour nos Martyres en, célébrée par Monseigneur Norvan Zakarian, Primat du Diocèse de l'Église Apostolique Arménienne de France et Légat du Catholicossat pour les Arméniens de l'Europe Occidentale.

  * 11h30 Jardin d'Arménie 
Discours,dépôt de gerbe, prière.

lundi 25 mars 2013

Աւագ շաբաթ Նիսի մէջ - ՆՈՐ ՅԱՌԱՋ 26 մարտ 2013


Աւագ շաբաթ Նիսի մէջ

Թատերական բե՞մ, 
թէ Սուրբ Խորան
Նուպար Սերովբեան


  Սրբութեան գաղափարը առնուազն մարդկութեան պատմութեան չափ հին է եւ մարդկութիւնը միւս կենդանիներէն զանազանող կարեւոր յատկանիշներէն մէկն է:
Մարդ արարածը մարդավայել ապրելու համար, իբր անհատ կամ հաւաքականութիւն, սնուելու չափ կարիքն ունի արժէքներու ինչպէս նաեւ իրեն համար սրբութիւն եղող իրերու, վայրերու, վեհ գաղափարներու: Այս այսպէս է, այն ժամանակներէն՝ երբ մարդկութիւնը կրօնքի ու դաւանանքի գաղափարին իսկ հասած չէր դեռ:
  Ինչպէս անցեալին, նոյնպէս ալ այսօր, որոշ մարդոց մօտ հեգնանքի, ծիծաղի կամ ծաղրանքի պատճառ դարձող այս անբացատրելի զգացումը, հաւատացեալի մը համար կրնայ ըլլալ կեանքի իմաստը ու մինչեւ իսկ իր ապրելու նպատակը:
  Անկրօն եւ անաստուած բայց ազնիւ անհաւատը յարգանքով կը վերաբերի թէեւ իրեն համար անհասկնալի բայց ուրիշ անձի կամ ժողովուրդներու սրբութիւններուն նկատմամբ:
Եւ եթէ տուեալ սրբութիւնը անհատէն ալ անդին ունի նաեւ ազգային կամ կրօնական իմաստ, այն ատեն այս «անհասկնալին» պիտի վերածուի ամբողջ հաւաքականութիւնը եւ ժողովուրդը իրարու շաղկապող կախարդական ուժի:
  Հիմա պահ մը վերադառնանք Նիսի հայկական գաղութին եւ Ս. Աստուածածին եկեղեցւոյ վերջին իրադարձութիւններուն:
  2011 Մարտ 5ի «Նոր Յառաջ» թերթին մէջ, «Նիսի հայկական եկեղեցւոյ տագնապը եւ մեր ինքնութեան հարցերը» վերնագրին տակ՝ մենք փորձեցինք վերլուծել եկեղեցական եւ գաղութային կացութիւնը:
  Այսօր ալ կրկին պիտի փորձենք վերլուծել Նիսի հայ համայնքին ապրած վերջին շրջանի սա արտառոց իրավիճակները: Մենք Նիսի մէջ, Յունուար 6ին, այս տարի եւս տօնեցինք Ս. Ծնունդը երկու տարբեր եկեղեցիներու մէջ: Մինչ Ս. Էջմիածնի հովանաւորութիւնը կրող եւ Ֆրանսայի Հայ Առաքելական եկեղեցւոյ թեմին մաս կազմող ծուխը կը տօնէր իր Ս. Ծնունդը՝ Ս. Ֆիլիփ կաթողիկէ եկեղեցւոյ մէջ, ուր կը պատարագէր Հայր Գրիգոր աբեղան, որուն ներկայ էին նաեւ կաթողիկէ քոյր եկեղեցւոյ հոգեւորականները ու Նիս քաղաքը ներկայացնող պետական երեք անձնաւորութիւններ, շրջապատուած հոծ հաւատացեալներով, անդին՝ Ս. Աստուածածին հայկական եկեղեցւոյ մէջ Ս. Ծնունդի արարողութիւնը կը մատուցանուէր ազգութեամբ հայ մոսկուաբնակ, կարգալոյծ նախկին երկու հոգեւորականներու կողմէ: Տասը տարիներէ աւելի Մայր Աթոռ Ս. Էջմիածնի կարգերէն հեռացուած այս անձերը յատուկ հրաւիրուած էին հին ծուխի վարչութեան կողմէ: Վարչութիւն որոնց պատկանած միութիւնը 2011էն ի վեր մաս չի կազմեր ոչ Ֆրանսայի Առաքելական Եկեղեցիներու թեմին, ոչ ալ Մայր Աթոռ Ս. Էջմիածնին: Բայց անոնք կը «պատարագէին» Հայ Առաքելական Եկեղեցիի երդիքին տակ:
  Շատերու համար անհասկնալի այս երեւոյթը փորձենք պարզաբանել: Ըստ ֆրանսական աշխարհիկ օրէնքներուն, ծուխի մը վարչութիւնը լոկ ընկերակցութիւն մըն է «association de la loi 1901 et 1905», Ֆրանսայի՝ որեւէ տարբեր բնոյթ կրող հազարաւոր միութիւններէն որեւէ մէկուն պէս: Մինչ Հայաստանեայց Առաքելական Եկեղեցւոյ (ՀԱԵ) եւ այս հաստատութեան զաւակը եղող հաւատացեալի տրամաբանութիւնը բոլորովին տարբեր է: Հայուն համար իշխող բուն գործօնը, սուրբ պատարագի միջոցաւ՝ ինչպէս հոգեւոր կապ մը հաստատել է Աստուծոյ հետ, նոյնպէս ալ հաղորդուիլ է Մայր Աթոռ Ս. Էջմիածնի հետ միասնական աղօթքով: Առաւել եւս ՀԱԵն ունի եւս իր դարաւոր ներքին նուիրապետական կարգն ու կանոնը որ չի հակասեր Ֆրանսայի աշխարհիկ պետութեան եւ հանրապետութեան օրէնքներուն: Այսինքն եթէ Ֆրանսայի օրինաւոր քաղաքացի ըլլալու համար հարկ է Ֆրանսայի մէջ ի զօրու եղող օրէնքները յարգել, անդամ ըլլալու համար չի բաւեր միայն ծխական ընկերակցութեան արձանագրուիլ եւ անդամավճար տալ, այն ալ չափահաս եւ մկրտուած ըլլալու պայմանաւ: Ա՛յս է արդէն ՀԱԵէն կտրուած անձի մը համար առաջին անհասկնալի նրբութիւնը: Քանի որ ան կը տրամաբանէ միայն սովորական ֆրանսացի քաղաքացիի նման, չի հասկնար թէ առանց հաւատարմութեան՝ իր պատկանած կեդրոն Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնին, ինք եւ իր պատկանած ընկերութիւնը, ՀԱԵի զաւակ եւ ծուխ ըլլալէ կը դադրին: Ինչպէս օրինակ երբ որ զոյգի մը մօտ չկայ սէր եւ յարգանքի զգացումը, սուրբ պսակի արարողութեան պարագային, խորանի առջեւ տրուած խոստումը անիմաստ կը դառնայ եւ այն ատեն ամուսնութիւնը կը մնայ միայն թուղթի վրայ իբր քաղաքացիական վկայագիր, ուր պիտի իշխէ միայն զոյգերու պայմանագիրը: Առաւել եւս, եթէ այսպէս չգործող ծուխի վարչութիւնը երբ ենթակայ է մեր քաղաքին մէջ երկար տարիներէ ի վեր իշխող համակարգին, այն ժամանակ կը յայտնուին վերջին տարիներուն մեր ապրած տարօրինակ   ու ծիծաղելի երեւոյթները: Երեւոյթներ որոնց ականատես կ՛ըլլանք գրեթէ ամէն շաբաթ եւ ամէն առիթով: Մեզի՝ Նիսահայերուս նորութիւն մը չէ մեր քաղաքին մէջ երկու տասնամեակներէ աւելի հայ գաղութը չներկայացնող, անժողովրդավար, իշխող համակարգը, որուն համար ՀԱԵը ոչ սրբութիւն է, ոչ հոգեւոր արժէք, այլ պարզապէս շէնք ու կառոյց եւ կամ լծակ, ու միջոց:
  Միջոց՝ որպէսզի համակարգը գոյատեւէ, միջոց՝ որպէսզի համակարգի «պատասխանատուները» շարունակեն պահել իրենց խախուտ դիրքերը գոնէ ֆրանսական որոշ պետական իշխանութիւններուն առջեւ որպէս հայութեան ներկայացուցիչ:
  Այլուր ապրող շատ մը Հայերու համար անհասկնալի է, թէ տեղւոյն համակարգին լծակ եղող Ս. Աստուածածին եկեղեցւոյ կառոյցը եւ վարչութիւնը Ս. Ծնունդի առթիւ ի՞նչպէս հետեւորդներ կրնայ ունենալ: Ա՛յն ալ, զոյգ մը կարգալոյծ հոգեւորականներով, որոնք նաեւ կը կեղծեն ՀԱԵի անունը եւ կանարգեն հեղինակութիւնը, ինչպէս անհասկնալի էր մեր գաղութի անցեալին, հայ հոգեւորականին տէրունական աղօթքին արգիլուիլը հանրային հաւաքի մը ընթացքին,սրահի մէջ օտարակրօն անձերու ներկայութիւնը պատճառաբանելով:
  Ամէն երեւոյթ ունի իր դրդապատճառները: Փորձենք քննել այս «հաւատացեալ հետեւորդներու» հոգեբանութիւնը: Առաջին հերթին գործ ունինք անձերու հետ որոնք հետեւորդներն են այս ինքնակոչ «ներկայացուցիչ» համակարգին, ամենապարզ անձնական շահերու հետեւանքով: Անոնք ներկայ են եկեղեցի կամ այլուր, երբ որ «տէր իշխանիկները» նոյնիսկ զիրենք աղօթելու կանչեն: Չենք մեղադրեր , այս «ֆիկուրանները»: Երբ իրենց տիրոջ կողմէ կանչուին հոն անպայման ներկայ պէտք է գտնուին քանի կը վարձատրուին տարբեր ձեւերով եւ եղանակներու իրենց հաւատարմութեան աստիճանին համաձայն:
  Այս մարդոց համար Մայր Աթոռ Ս. Էջմիածինը, Ֆրանսայի Հայ Առաքելական Եկեղեցւոյ առաջնորդարանը շատ հեռու ու իմաստազուրկ հասկացողութիւններ են, իսկ եկեղեցւոյ կից սրահի անվճար մտերմիկ հացկերոյթ ընդունելութիւնները իրենց շատ աւելի մօտ է եւ հոգեհարազատ:
  Բայց այսօր պիտի ծանրանանք երկրորդ տեսակի անձերու վրայ, որոնք աւելի ուշադիր ուսումնասիրութեան կը կարօտին: Այս տեսակ կերպարը ոչ թէ միայն Նիսի, այլ ընդհանրապէս Ֆրանսահայութեան կրօնական գետնի վրայ ուծացման բոլոր նշանները կը կրէ: Եթէ արտօնէք մենք զիրենք պիտի կոչենք մեր ժողովուրդի «մոլորած ու շուարած» զաւակները: Այս զանգուածը ոչ թէ միայն մեր մօտ՝ ֆրանսա, այլ ընդհանրապէս աշխարհի ամէն կողմը կտրուած է երկար ժամանակէ ի վեր ՀԱԵէն եւ կրօնական մշակոյթէն եւ աճած է ապակրօնական եւ ապազգային մտածելակերպի հոսանքներու մէջ: Հոս պէտք է խոստովանիլ թէ այս իրականութեան մէջ իր մեղքի բաժինը ունի նաեւ հայ հոգեւորականը:
  Աղօթք, Ս. պատարագ, հաղորդութիւն, Ս. Խորան կամ Ս. միւռոն… պարզապէս բոլոր հայկական դարաւոր սրբութիւնները իմաստազուրկ բառեր են այս անձերուն համար: Իրենց համար սրբութիւն՝ չի ներկայացներ Ս. խորանը, քանի որ անոնք կը դիտեն զայն որպէս բեմ, քահանան կամ եպիսկոպոսն ալ որպէս՝ սեւ կամ գունաւոր հագուստներով դերասաններ, որոնք առաւել եւս անհասկնալի լեզուով մը (գրաբար) կը «խօսին» եւ «կ՚երգեն»:
  Այսինքն Ս. պատարագը դարձած է ձանձրացուցիչ կրկնութիւն, անհասկնալի բեմադրութիւն, կարճ խօսքով «թատերգութիւն»:
  Մեծ ցաւով կը լսենք նաեւ, որ դարեր շարունակ իրենց ծնողներուն համար սրբութիւն հանդիսացած մկրտութիւնը վերածուած է լոկ «լոգանքի արարողութեան», առանց Ս. միւռոնի: Ս. Աստուածածին «եկեղեցիգոյքը» իր ձեռքը պահելու եւ ՀԱԵին չվերադարձնելու համար իմաստազուրկ հին կրօնական ընկերակցութեան կողմէ օգտագործուած ամենահետաքրքրական եւ անհեթեթ պատճառաբանութիւնը հետեւեալն է. «Ա՛յս մեր ծնողներուն կառուցած եկեղեցին է, ուրեմն չենք զիջիր»: Հոս պէտք է նշել, որ եթէ կան քանի մը անձեր անոնց մէջ, որոնց պապերը մասնակցած են 1928ին եկեղեցւոյ շինարարութեան, այդ անձերը վարձատրուած են երեք տարիներ շարունակ, լուսահոգի բարերար Տիգրան Ջամքերդեանի կողմէ:
  Եւ մի շփոթէք խնդրեմ. վերի «չենք զիջիր» խօսքը ոչ թէ թուրք թալանողներու ուղղուած է, այլ Հայց. Առաքելական Եկեղեցւոյ Ֆրանսայի թեմին:
  Մեծ ցաւ է մեզի համար՝ մեր սիրելի «ծագումով հայ» եղբայրներուն ինկած խղճալի վիճակը տեսնելը: Քանի որ հասած ենք Նիս քաղաքի սփիւռքեան կեանքի մէջ այլասերման եւ ուծացման գագաթնակէտին:
  Հայրենիքի գաղափարի, լեզուի, մշակոյթի կորուստէն ալ անդին ականատես ենք ներկայիս մեր սրբութեան գաղափարի կորուստին՝ «La perte du sens du sacré»:
  Եւ եթէ մեր քաղաքի հայանուն մեր եղբայրները գոնէ ազնիւ գտնուէին ու հրաժարէին նաեւ հայ ինքնութենէ, ինչպէս այլուր ըրած են ուրիշ հարիւր հազարաւորներ, եւ մնային թէկուզ «ծագումով»ներու ցանկին վրայ ու չպղծէին գոնէ մեր դարաւոր սրբութիւնները, որոշ չափով հասկնալի պիտի ըլլար իրենց դիրքերը մեզի համար:
  Առաւել եւս այս արտառոց իրականութիւններուն ամենացաւալի էջը այն է, որ այս մտածելակերպը վարակեցին նաեւ իրենց զաւակներուն, ան ալ յանուն Գարեգին Բ. Կաթողիկոսը քարկոծելու: Ափսոս, որ այս նոր սերունդը որ կ՚անգիտանայ ոչ միայն իր ազգի պատմութիւնը, այլ նաեւ ՀԱԵի դարաւոր անցեալը, չի գիտեր թէ հայ ժողովուրդի պատմութեան մէջ ոչ անձի ոչ ալ կղերի պաշտամունք գոյութիւն ունեցած է: Եթէ մենք ունեցեր ենք տարբեր ժամանակամիջոցներու լաւ ու վատ հոգեւորական, մեր ինքնագիտակցութեան մէջ մնայուն սրբութիւնը, ինչպէս հայրենիքի գաղափարը, այնպէս ալ Մայր Աթոռ Ս. Էջմիածինն է եղեր եւ ոչ անձինք՝ Գարեգին Ա. կամ Գարեգին Բ...:
  Հայ մշակոյթէն եւ մտածելակերպէն կտրուած այս անգիտակից նոր սերունդը չի գիտեր թէ իրենց ժառանգ հոգեւոր եւ ազգային սրբութիւնները ոտնակոխելը ոչ այժմէականութիւն է ոչ ալ յառաջդիմութիւն, այլ պարզապէս տգիտութիւն:
  Մենք վստահ ենք որ մեր այսօրուան տգէտ երիտասարդը անգամ, օր մը պահանջը պիտի զգայ արժէքներու, ինչպէս նաեւ սրբութեան գաղափարին դաւանելու: Այն ատեն, ցաւօք, իր իսկ ծնողներու կողմէ քանդուած հայկականին տեղ, որուն համար նահատակուած էր իր ազգը, պիտի ստիպուի իր պահանջին գոհացում փնտռել օտար սրբութիւններու մէջ, օտար ափերու վրայ: Բացի ատկէ, երանի՜ եկեղեցական կարգերէն հեռացուած մոսկուաբնակ այս անձերը գոնէ ազնիւ գտնուէին ու իրենց նման կարգէն հեռացած կամ հեռացուած շատերու նման քաղաքականութեամբ կամ բիզ−նէ−սով զբաղէին ու չմսխէին համայնքի անցեալին խնայած գումարները՝ ՄոսկուաՆիս թռիչքներու համար:
  Մարդ արարածը ազատ է հաւատացեալ կամ անհաւատ ըլլալու, դաւանելու կամ չդաւանելու սկզբունքով իրեն հոգեհարազատ սրբութիւններուն: Բայց ան իրաւունք չունի խաբելու անտեղեակ անձերը եւ պղծելու մեր դարաւոր սրբութիւնները:
  Յիշեցնեմ թէ մեր վիշտն ու ցաւը մեծ է մեր շուարած ու մոլորած նիսահայ եղբայր ու քոյրերու նկատմամբ, քանի որ ըստ երեւոյթին մեր քաղաքին մէջ այս զաւեշտալի – ցաւալի իրավիճակը դեռ պիտի շարունակուի, քանի որ Ս. Զատիկի արարողութիւնը Ս. Աստուածածին հայկական եկեղեցւոյ մէջ նախկին անվաւեր վարչութեան եւ կարգալոյծ հոգեւորականներու կողմէ դարձեալ պիտի բեմադրուի:
  Որպէսզի այս անընդունելի խաբէութիւնը ու կեղծիքը կանգ առնէ, բոլորս պէտք է աշխատինք (յուսալով, որ իմաստութիւնը յաղթէ եւ մարդիկ սթափին ու ազատուին իրենց անգիտութենէն) այս ուղղութեամբ եւ միասնաբար:
Ն.Ս. 
Մարտ 2013

ՅԳ.− Շնորհաւոր Ս. Զատիկ մեր սիրելի ծագումով թէ կոչումով, հաւատացեալ թէ   անհաւատ բոլոր հայ քոյրերուն եւ եղբայրերուն:   

lundi 18 mars 2013

Le Catholicos de tous les Arméniens participera à la liturgie d'intronisation du Pape de Rome


Le 18 Mars au soir, sa Sainteté Karékine II, Patriarche suprême et Catholicos de tous les Arméniens quittera l'Arménie pour se rendre au Vatican où il participera à la liturgie d'intronisation du Pape François le 19 Mars.
 
A cette occasion, le Catholicos de tous les Arméniens sera accompagné de l'archevêque Nathan Hovhannissian, directeur des éditions du saint Siège d'Etchmiadzine, de l'évêque Hovhaguim Manoukian, responsable du département des relations œcuméniques et du hiéromoine Anania Dzadourian comme porte-crosse et secrétaire.

samedi 16 mars 2013

DINER DANSANT DE PAQUES


Le Conseil Paroissial
de l’Eglise Apostolique Arménienne
Des Alpes-Maritimes, du Var et de Monaco,


vous convie au

DINER DANSANT DE PAQUES


Dimanche 31 mars 2013 à 19h00

Restaurant « Les palmiers »
1, Avenue des Palmiers
06100 Nice

Réservation obligatoire avant le 25 mars 2013  au : 06.10.10.32.65

PAF 15€

CALENDRIER DES CEREMONIES DE PÂQUES 2013


CALENDRIER DES CEREMONIES DE PÂQUES
 De la paroisse de l’Église apostolique arménienne DES ALPES-MARITIMES, DU VAR ET DE MONACO

* * * * *


DIMANCHE DES RAMEAUX
24 mars 2013
Sainte Messe à 10h30
Cérémonie d’ouverture de l’autel  à 12h30

JEUDI SAINT
28 mars 2013
 Lavement des pieds à 17h00
 Office des ténèbres à 19h30

VENDREDI SAINT
29 mars 2013
Vêpres et procession à 17h

SAMEDI SAINT
30 mars 2013
Lecture des prophéties à 17h
Sainte Messe de la veille de Pâques à 17h30

PâQUES
31 mars 2013
Sainte Messe Pascale à 11h15

SOUVENIR DES MORTS
1 avril 2013
Requiem pour tous les morts à 10h30

* * * * * * * * * *

DRAGUIGNAN
14 avril 2013

Sainte Messe de Pâques et office de Requiem

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

Toutes les cérémonies auront lieu dans l’Eglise Saint Philippe
40 Avenue Estienne d'Orves, 06000 Nice

La Sainte Messe solennelle de Pâques sera célébrée par Mgr Datev HAGOPIAN, Primat du Diocèse de la Roumanie



lundi 7 janvier 2013

Message de Noël de Sa sainteté Karékine II


Message de sa sainteté Karékine II,
Catholicos de tous les Arméniens,
à l’occasion de la Nativité et de la Théophanie de notre Seigneur Jésus Christ

Saint Etchmiadzine le 6 Janvier 2013

« La vierge sera enceinte, elle enfantera un fils, et on lui donnera le nom d’Emmanuel, ce qui signifie, Dieu avec nous ». Saint Matthieu 1, 23- Esaïe 7, 14

Chers fidèles,
C’est d’un cœur réjoui qu’en ce jour nous bénissons et glorifions la sainte Nativité et la Théophanie de notre Seigneur Jésus-Christ en vous transmettant cette salutation : « Christ est né et s’est révélé ; pour vous, comme pour nous, grande est la nouvelle »
Parvenue à son terme, la prophétie d’Isaïe, « Voici que la vierge sera enceinte, elle enfantera un fils, et on lui donnera le nom d’Emmanuel, ce qui signifie, Dieu avec nous » s’accomplit.
En s’inclinant du plus haut des cieux, en naissant en la grotte sous les traits d’un enfant, en se faisant pauvre, le Seigneur qui aime les hommes s’abaisse pour nous enrichir de ses dons spirituels. C’est l’Apôtre Paul qui l’affirme « car vous connaissez la Grâce de notre Seigneur Jésus-Christ, qui pour vous s’est fait pauvre, de riche qu’il était, afin que par sa pauvreté vous fûtes enrichis » (Corinthiens II- 8,9).
Dieu s’est fait homme afin que l’homme créé à l’image de Dieu puisse connaître son Créateur et sa volonté, qu’il s’enrichisse de la Foi et de la Parole de Dieu, d’un zèle et d’une vie en Dieu agréables au Seigneur, afin qu’ayant gagné son salut, il hérite de la vie éternelle.
En vérité, rien ne peut être comparé à ce trésor : la grâce de connaître la vie éternelle dans le royaume de Dieu, grâce que nous a apportée notre Seigneur Jésus-Christ , « le fils de l’homme qui est dans le ciel» (Evangile de saint Jean 3, 13).
L’inaccessible « Seigneur de Gloire et des Puissances célestes » est venu sur terre, il s’est fait enfant, et chacun peut, à l’imitation des bergers et des mages, l’ayant  reconnu, l’approcher sans crainte, pour se prosterner et offrir ses présents à l’Enfant Sauveur dans la crèche, au cœur de la grotte.
Chers fidèles,
Aujourd’hui, nous nous prosternons nous aussi devant l’enfant Jésus. Mais quels sont les présents que nous offrons au Sauveur qui nous est né ?
Le Seigneur n’attend pas de nous des richesses matérielles. Le don qui lui agée est le Chrétien lui même, celui qui d’un cœur pur a reçu la prophétie selon laquelle « Dieu est avec nous » et qui, renouvelé par le Seigneur, tente chaque jour de vivre conformément aux commandements de Dieu, empli de foi envers lui, d’amour envers son prochain. L’homme renouvelé par le Seigneur transforme sa vie en l’orientant toujours vers le bien, en tendant vers la perfection. Car comme le dit saint Grégoire de Nareg, « le rayon miséricordieux de sa gloire fait fondre les péchés … panse les blessures, guérit les plaies, assèche les gangrènes, écarte les chagrins, évacue les sanglots, met les ténèbres en fuite. C’est alors que règne sa main toute puissante (Livre des lamentations, chapitre 41).
Aujourd’hui, et jusqu’à la fin des temps, conformément à sa promesse, « le Dieu qui s’est fait homme est avec nous » (Saint Matthieu 28, 20), il est avec nous, avec son  don du Salut, et par sa merveilleuse incarnation. Mais sommes nous, nous, avec Dieu ? Et le Monde poursuit il son cours conformément au chemin que nous a indiqué le Christ ?
Très cher et pieu peuple,
Nos vies personnelles et toute notre actualité sont pleines de défis de toutes sortes, de crises, de problèmes sociaux et économiques, de tensions et d’antagonismes internationaux et religieux, d’espérances, d’égarements dus aux intérêts particuliers, de mépris pour les indigents, de manque d’équité et d’humanisme et de bien d’autres maux qui sont la conséquence de notre éloignement de Dieu.
Face à cette réalité du monde, très souvent, l’homme pense que l’amélioration de sa vie et le bien-être de la société ne peuvent être réalisés que par l’abondance des biens matériels. Or, lorsque Dieu est absent du cœur des hommes, la recherche des seuls biens matériels ne peut que diviser les hommes, assécher la joie et le bonheur en eux. Le riche vit alors dans l’inquiétude, le pauvre dans la peine, la société entière dans une sorte d’étrangéité des uns envers les autres. C’est à l’occasion de cette quête des biens matériels que les hommes conçoivent toute sortes de moyens pour piller, spolier et abaisser leur prochain. C’est au nom de cette quête des biens matériels qu’ils violent les lois, abusent de leurs fonctions et de leurs positions, foulent aux pieds le Droit et se détruisent mutuellement. Ils le font au nom de la recherche des biens matériels, mais hélas parfois aussi au nom de Dieu, contre la volonté de Dieu, alors que tout ce qui est fait au nom de Dieu ne peut être que source de bien-être, de consolation et de joie pour les hommes.
Avec Dieu, et pour le bien des hommes, existent des critères de vie, d’autres principes et d’autres valeurs qui donnent tout leur sens à la vie : « Que la charité soit sans hypocrisie, ayez le Mal en horreur ; attachez vous fortement au bien, par amour fraternel, soyez pleins d’affection les uns pour les autres, par honneur, usez de prévenance réciproque » (Épître de saint Paul aux Romains I-12, 9-10). Dans une vie en Dieu, toute fonction, toute position, est service ; les capacités et les compétences humaines, sont sources de bien, de prospérité pour le pays et d’amélioration des conditions de vie pour tous.
Mes très chers,
Par l’intermédiaire de ce Mystère de la Nativité, nous sont accordés la grâce permanente de gravir avec le Christ la montagne de la Transfiguration, de vivre la présence du Seigneur dans une vie spirituelle agréable à Dieu, de garantir d’un pas assuré notre marche, conformément aux vraies valeurs morales de Dieu.
La Bible nous enseigne que marcher dans les pas de Dieu nous préserve de toutes les épreuves, accroît les bienfaits et nous assure, grâce à la puissance divine, bien des réussites.
Notre histoire entière atteste que notre peuple a forgé son existence et gagné sa renaissance culturelle grâce à sa fidélité au Sauveur. C’est avec notre Seigneur que nous avons fait face à toutes les épreuves, que nous avons ressuscité après chaque tentative de destruction, survécu au Génocide. C’est par la puissance de notre Seigneur que nous nous avons à nouveau repris racine pour renaître et préserver notre identité en Diaspora, pour rétablir, grâce à l’union de nos forces disséminées dans le monde entier, la souveraineté de notre Etat. C’est ainsi que nous avons préservé l’idéal de notre « terre promise » et aussi notre conviction que le Seigneur nous réunira dans notre Patrie.
En ce jour, emplis et réconfortés par l’espérance de cette Bonne Nouvelle qui proclame que « Dieu est avec nous », prosternons nous devant le Sauveur qui pour nous s’incarne afin de nous réchauffer à son amour, pour recevoir ses grâces et ses bénédictions, afin qu’en Arménie comme en Diaspora, nous assurions et renforcions notre pérennité, nos idéaux nationaux, afin de bâtir un avenir lumineux de bonheur et de prospérité pour notre peuple, et que nous demeurions pour l’éternité un peuple fidèle à Dieu.
C’est fraternellement qu’avec ces vœux et cette grande nouvelle de la sainte Nativité nous saluons les titulaires des sièges hiérarchiques de notre sainte Eglise, Sa Sainteté Aram Ier, Catholicos de la Grande Maison de Cilicie, sa Béatitude Mesrop II, Patriarche arménien de Constantinople, son Eminence l’archevêque Aris Shirvanian, Locum tenens du Patriarcat arménien de Jérusalem, les responsables de nos Eglises sœurs, l’ensemble des religieux de notre Eglise, en priant le Seigneur de leur accorder ses innombrables grâces et son soutien dans l’accomplissement de leur mission.
Nous voulons aussi à cette même occasion saluer Monsieur Serge Sarkissian, Président de la République d’Arménie, présent à cette Divine Liturgie, Monsieur Pago Sahakian, Président de la République du Haut-Karabagh et l’ensemble des responsables civils de la République d’Arménie, en leur souhaitant la réussite dans toutes leurs entreprises au service de notre patrie et de notre nation, avec la bénédiction du Seigneur.

Nous saluons les responsables et les membres des représentations diplomatiques accréditées en Arménie en souhaitant que les fruits de leur travail et tous leurs réussites à venir fassent grandir l’amitié et augmenter la coopération qui lient nos pays et nos peuples.
Nous offrons tout notre amour et nos bénédictions à notre peuple bien aimé d’Arménie et de la Diaspora. Nous prions pour que l’amour, la paix et l’esprit de concorde du Sauveur qui s’est incarné pour nous, se répandent sans cesse sur toute la Création, en particulier dans les pays qui connaissent des conflits, tout particulièrement sur la Syrie qui connaît une situation de guerre et sur nos frères et sœurs qui endurent dans ce pays de grandes épreuves. Que dans l’âme des hommes du monde entier trouve écho le message de la Nativité: «Gloire à Dieu au plus haut des cieux et paix sur la terre aux hommes de bonne volonté» et que se renforce chez chacun d’entre nous la volonté de marcher avec Dieu.
Que le Seigneur garde inébranlable et en paix sous sa dextre protectrice notre patrie et  notre sainte Eglise apostolique. Qu’il bénisse notre nation arménienne dispersée à travers le monde entier, maintenant et dans les éternités des éternités. Amen.
Christ est né est s’est révélé !
Pour nous, comme pour vous, grande est la Nouvelle.

mercredi 2 janvier 2013

MESSAGE DE SA SAINTETE KAREKINE II, CATHOLICOS DE TOUS LES ARMENIENS, A L’OCCASION DU NOUVEL AN


Cher et fidèle peuple,

En cette veille de Nouvel An, nous venons vous apporter depuis le saint Siège d’Etchmiadzine notre salut et nos bénédictions patriarcales.

Au seuil de cette nouvelle année, c’est d’un cœur empli d’espérance que nous voulons accueillir 2013 en nous souvenant de tous les événements que nous avons vécus durant l’année qui vient de s’écouler, de nos progrès comme de nos manquements.

Grâce soit rendue à Dieu !

Durant cette année, nous avons vécu dans la paix et accompli de nombreux efforts pour consolider notre vie nationale et religieuse, pour assurer la prospérité et le progrès de notre peuple. Nous avons tenté de surmonter tous les problèmes rencontrés. Nous avons connu des succès et rencontré des difficultés. Nous avons connu l’inquiétude pour nos enfants qui vivent au Proche Orient et endurent encore actuellement les épreuves de la guerre.

A la veille de cette nouvelle année, alors que nous nous apprêtons à confier au passé l’année écoulée avec toutes nos réalisations mais aussi nos tâches inachevées, nos avancées, nos préoccupations et nos problèmes, c'est mon souhait en tant que Patriarche, et je prie, pour que 2013 soit une année de paix pour notre peuple et pour le monde, pour que nos fidèles enfants, qu’ils vivent dans notre patrie ou dans la diaspora, vivent et oeuvrent d’un cœur plein d’amour pour la patrie et d’une foi inébranlable en Dieu, afin qu’avec l’aide du Seigneur, nous concrétisions entièrement nos espoirs et le grand dessein de notre renaissance nationale.

L’année qui débute sera marquée par la tenue des élections présidentielles que, dans l’attente de la prospérité et de la justice, nous devrons transformer en une étape vertueuse sur la voie de la construction et du développement de notre patrie ainsi que de son renforcement.

Malgré nos difficultés et nos problèmes, nous percevons comme proche ce jour lumineux qui va s’ouvrir grâce à nos efforts et à notre travail, chacun depuis sa place, en tant que fidèles et en tant que citoyens responsables, en dignes fils et filles de notre pays.

En cette période pleine d’espérance, nous n’avons pas le droit de battre en retraite. Nous nous devons de renforcer un peu plus encore l’indépendance du Karabagh, d'obtenir la reconnaissance universelle du Génocide arménien dont la commémoration du centième anniversaire donnera à notre peuple une force indestructible pour poursuivre dans l’unité nos efforts, au nom de la défense de la Justice et de nos intérêts nationaux.

En cet instant, alors que nous sommes tous animés des mêmes sentiments, nous sommes tous unis par le même optimisme, notre amour de notre pays, nos sentiments patriotiques, nos souhaits et nos prières. Gardons inébranlable notre volonté de bâtir un avenir nouveau pour notre nation, de développer notre patrie, de rendre plus resplendissante notre sainte Eglise.

En cette veille de nouvelle année, armés de ces espoirs, souvenons nous en particulier dans nos prières des enfants de notre peuple qui vivent en Syrie, de ceux qui connaissent des problèmes et des difficultés économiques. Prions pour nos proches qui se trouvent loin de nous, pour ceux qui se sont endormis dans le Seigneur durant l’année 2012. Prions pour l’armée qui veille à la sécurité de nos frontières, et pour tous ceux qui accueillent cette nouvelle année depuis leurs postes de travail.

Très chers tous,

Que le Seigneur nous envoie à tous sous sa bénédiction en nous accordant la paix et des jours heureux, les fruits du Progrès et de la prospérité pour notre patrie et notre nation.

Que l’année 2013 soit abondante en  fruits spirituels, en réalisations et en joies diverses.

Bonne année à tous !